Wedstrijdverslag: Stationloop | Stefanie Jansen
26 mei, 2016

stationloopDit jaar was ik één van de 1500 gelukkigen die een startbewijs heeft weten te bemachtigen voor de populaire Stationloop. Voor de tweede keer stond ik aan de start van de wedstrijd: 10 mijl van station Ommen naar Station Dalfsen. Met een route door het prachtige Vechtdallandschap. Gisteren was het zover. Samen met my brother in law a.k.a. Speedy Gonzales vertrok ik naar station Dalfsen. Het station vol felgekleurde sportievelingen en een invasie hardlopers in de trein, een mooi gezicht.

Voor de start

De weersomstandigheden zijn prima, bewolkt met een graad of 17 en weinig wind. De wedstrijd zie ik als een soort  generale voor de halve marathon. Die is namelijk over 2,5 week al. En omdat ze zeggen dat het herstel a mile a day is, wilde ik niet voluit gaan. Dus geen PR, maar ontspannen lopen. Mijn plan was starten rond de 5’30 per kilometer en de laatste kilometers wat versnellen. Als je dan eenmaal in het startvak staat te wachten, dan krijg je toch een soort drive en begint het te kriebelen. Het blijft tenslotte een wedstrijd.

1-5 kilometer

Om 19.30 uur klinkt het startschot. Stapvoets over de matten en gaan. Nee, niet meteen als een dolle wegrennen, zeg ik tegen mezelf. Ik probeer meteen mijn eigen tempo aan te houden. Dat is best lastig, met zoveel mensen om je heen die veel harder lopen. Na een paar honderd meter zie ik een goede vriend een eindje voor me lopen. Even een sprintje om gedag te zeggen, maar ik ben zo verstandig om  meteen weer af te haken. Hij gaat me iets te hard. Na een kilometer gaat de menigte wat meer uit elkaar en ik weet een lekker tempo te vinden. Veel mensen halen me in. Ik laat ze lekker gaan. Een deel van jullie zie ik voor de finish wel weer, denk ik (hoop ik). Ik hou mijn Garmin nauwlettend in de gaten. Ik zie steeds ongeveer een tempo van 11.1 (5’31) in beeld, dat gaat goed. Ik hoor linksachter me iemand in mijn nek hijgen. Een jongen komt  naast mij lopen. Een paar kilometer loop ik samen op met deze jongeman. Het is best fijn om samen met iemand te lopen die hetzelfde tempo loopt. Maar na een paar kilometer laat ik hem voorbij gaan omdat hij versnelt. Of ik ga trager, dat kan ook. In mijn hoofd heb ik natuurlijk wel dat ik hem nog wel wil inhalen, later in de race.

6 – 10 kilometer

De weersomstandigheden zijn goed. Zodra we het bos uitlopen voorbij Ommen, komt het licht me tegemoet en iets wat nauwelijks een briesje te noemen is. Het is lekker loopweer. Al krijg ik het toch al heel snel te warm. En is mijn gezicht na een paar kilometer al vuurrood. Maar dat kan mij geen biet schelen, ik loop hier niet voor de mooiigheid. Ik krijg het wel zwaarder. Na 8 kilometer constateer ik dat ik nog maar op de helft ben… We lopen langs een mooi stuk en gaan letterlijk dóór een molen, waar een oud-Hollands mannenkoor ons staat toe te zingen. Op 53:31 passeer ik het 10 kilometerpunt, waar een man met een doedelzak het gepiep van de chips over de matten overstemt. Dit soort dingen maakt een wedstrijd leuk. Minder leuk is het stuk onverhard parcours dat volgt. Ik kan het tempo nog steeds goed volhouden, maar man. Houd ik dit ook 21,1 kilometer vol? Schiet steeds door mijn hoofd. Dat wordt nog veel zwaarder.

11 – 15 kilometer

Als ik zie dat ik de 11 kilometer aantik voordat een uur verstreken is, besluit ik iets te versnellen. Dat gaat echter moeizaam. Na het onverharde pad gaat de route over op een klinkerweg. Een ellenlange klinkerweg. Er lijkt geen eind aan te kopen. Niet mijn favoriete ondergrond. Een Dextrootje dan maar, voor de suikers en wat extra energie. Hoewel dat waarschijnlijk tussen mijn oren zit, lijkt het te helpen. Eindelijk komt er een eind aan die klinkerweg. Achteraf blijkt dat ik kilometer 11, 12 en 13 heel constant heb gelopen met 5’25 per kilometer. We lopen het fietspad dat richting de finish gaat. En daar staan mijn oom en tante: ‘Kom op Steef, nog 3 kilometer!’ Aan elke toeschouwer: moedig aan, het helpt echt! Ik krijg een boost en versnel. Kilometer 14 loop ik in 5’18.  In de verte zie ik dat lichtblauwe shirt met reclame achterop (ik zal geen namen noemen). Warempel! Daar heb je die jongeman weer. Dat haalt de strijdlust wel naar boven. Het voelt dan ook best goed om hem hard voorbij te rennen. Ha! Als ik hoor ‘Nog 2 kilometer’ denk ik aan de intervaltrainingen. 2 kilometer? Dat is niks. Dat is van huis tot… Ik ga nog een tandje harder. Intussen haal ik met een beste vaart iedereen in. Tenminste, zo voelt het. Een man haakt bij mij aan: ‘Zo, dat is een best tempo!’ ‘Ja’, is het enige wat ik uit kan brengen.

15 – 16,1 kilometer

Kilometer 15 loop ik in 5’10. Ik heb het zwaar. Ik voel mijn benen branden, ren de longen uit mijn lijf en mijn race face zal ook wel niet het mooiste zijn. Maar de finish is in zicht! Ik heb het gevoel alsof ik zweef, zo hard lijk ik te gaan. Zo’n 500 meter voor de finish staat het publiek rijendik langs het parcours. Dat geeft nog een extra zetje voor een eindspint. De laatste 100 meter weet ik er nog uit te halen waarbij ik de 3’50 aantik (15.8 km/uur). Finish! Ik sprint de finish over en zet mijn horloge stil. 1:25. Het aantal seconden kan ik niet zien, maar het interesseert me niet eens zo. Ik liep ‘m tenslotte niet écht als wedstrijd (op die laatste kilometers na) en ging niet voor een PR. Mijn zwager staat ook al aangekleed en wel tussen de menigte. Deze blanke Usain Bolt heeft gewoon een tijd gelopen van 1.01.16! Oké, nog éven oefenen voor mij…

Geen PR

Als we in de auto naar huis zitten en de uitslagen binnen zijn, blijkt dat ik EXACT dezelfde tijd heb gelopen als de 10 mijl van Zwolle Zuid: 1:25:34. Geen seconde sneller en geen seconde langzamer. Een constante loper, zullen we maar zeggen ;-) Er zit nog wel verbetering in, vooral in de beginfase. Ik ben vaak bang te hard te starten en dat ik dat in de slotfase moet bekopen.
We zullen zien hoe het over 2 weken gaat. 11 juni sta ik aan de start van de wedstrijd waar ik maanden voor heb getraind: de halve marathon. Nog 2,5 week om te trainen.
Doe je ook mee? Of denk je: welke gek gaat er voor haar lol 21,1 kilometer lopen? Aanmoedigingen zijn ook gewenst! :-)


    2 reacties on “Wedstrijdverslag: Stationloop”


    27 mei 2016

    Leuk om te lezen! Ga je de halve van Zwolle lopen? Ik wel :)

    Succes met trainen nog even!

    Stefanie

    27 mei 2016

    Dankje! Ik loop de halve in Zwolle inderdaad. Leuk dat je ook meedoet! Jij ook succes!